Hellfrost - Encroaching Cold

De val van Dunross

Dunross wordt overspoeld door duizenden agressieve ratten. De ratten stromen over de muren van het dorpje, bijtend, knagend, etend. Alles is voedsel voor deze ratten, of het nu levend of dood is.

Tussen de gigantische hoeveelheid ratten blijken enkele grote ratten te zitten. Deze onnatuurlijke beesten hebben de grootte van een kleine pony en zijn nog agressiever dan hun kleine broertjes. Terwijl de avonturiers proberen de kar vanaf de graansilo’s door het door ongedierte overspoelde dorp te leiden, springen de grote ratten op de kar op zoek naar voedsel. Tientallen dorpsbewoners klauwen aan de kar, enkele van hen worden door de avonturiers op de kar getrokken, maar de meeste verdwijnen schreeuwend en de zee van ratten.

Na een halve minuut worden beide paarden een voor een verslonden door de krioelende massa, terwijl de kar pas halverwege het dorp was gekomen. In plaats van de kar, en daarmee de vluchtelingen en het meel, achter te laten, besluit de groep de kar het dorp uit te duwen. Vechtend, reddend en stampend duwen zij de kar de dorpspoorten door. Met behulp van twee townguards steken ze het dorp in brand, en jagen de ratten weg van de kar.

De overlevenden zijn angstig en gedeprimeerd na het verlies van zoveel familie, vrienden en dorpsgenoten, maar de avonturiers ook dankbaar voor hun leven. De overlevenden zijn van plan naar Aslov te trekken, maar worden overtuigd om hen te helpen de kar naar Dalsetter te krijgen.

Teruggekomen in de Traveltower krijgt Gwyn ’s nachts een visioen. Een gigantisch berenhoofd spuwt stoom, water en vuur. Het hoofd is gekroond in licht. Vanuit zijn mond vallen half-mens-half-beer monsters de kroon aan totdat het licht dooft en Gwyn wakker wordt.

Aangekomen in Dalsetter scheiden de wegen van de Dunross overlevenden en de avonturiers. Bij gebrek aan diner en slaapmogelijkheden in de lokale tavern, zoeken de avonturiers hun heil elders. De Iron Guild verteld hen over mogelijk werk over twee weken, bij het beveiligen van handelaren op de wegen rondom Dalsetter. Otto Edmundsunu wordt ondervraagd over zijn handelen in Dunross en leidt de avonturiers naar Penda Ranulfsunu, een landeigenaar en boer net buiten Dalsetter.

Na een kort gesprek met Penda, laat hij de avonturiers zijn graanschuren zien. Deze zijn echter geïnfiltreerd door enkele orcs en grote ratten. Er wordt korte metten gemaakt met de infiltranten. Penda loopt echter permanente wonden op tijdens het gevecht, maar is nu buiten levensgevaar.

Comments

JeroenLeliveld JeroenLeliveld

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.